ΒΙΒΛΙΑ

01_ΠοιήματαΠΟΙΗΜΑΤΑ

1973 Γυρισμός ἀπό τήν Ἀγγλία. Ἀθήνα κάτω ἀπό τή σκιά τῆς δικτατορίας. Ἐπί δέκα πέντε μέρες γυρόφερνα τόν ἐκδοτικό οἶκο «Κέδρος» στή στοά Πανεπιστημίου καί Χαριλάου Τρικούπη μέ ἕνα βασανισμένο τετράδιο στό χέρι, μή τολμῶντας νά χτυπήσω τήν πόρτα. Μπαίνοντας μέ κομμένα τά ποδια βρέθηκα πρόσωπο μέ πρόσωπο μέ τήν διευθύντρια Νανά Καλλιανέση, μεγάλη προσωπικότητα στά ἑλληνικά γράμματα. Τά ποιήματα τῆς ἄρεσαν καί μέ βοήθησε ὅσο μποροῦσε. Μαζί διαλέξαμε τό χαρτί, μαζί δημιουργήσαμε τό ἐξώφυλλο μέ βινιέτα τοῦ αἐίμνηστου ζωγράφου καί φίλου Δημήτρη Κακουλίδη. Παίζαμε στό τυπογραφεῖο μέ τό πράσινο τοῦ ἐξωφύλλου σάν ἀπό αύτό νά κρινόταν τό μέλλον τῆς ἑλληνικῆς ποίησης.

Κρατῶντας στό χέρι τήν πρώτη ποιητική μου συλλογή, ἔνιωσα μιά τρελή χαρά. Ἀφιερωμένο στή μνήμη τῆς μητέρας μου, ἔβγαζε ἀπό πάνω μου τύψεις καί ἐνοχές καί ἔμοιαζε σάν μιά εύχαριστήρια προσευχή στή ζωή πού μέ εἶχε ἀξιώσει νά γίνω ποιητής. Ξεφύλλισα τό βιβλίο εὐτυχισμένος. Κάθε σελίδα του ἦταν δικιά μου. Δέν τό πίστευα. Λίγο ἀργότερα η ποιήτρια Μελισσάνθη μέ πῆρε ὑπό τήν προστασία της, ὁ Ματθαῖος Μουντές καί ἡ Ὀλυμπία Καράγιωργα ἔγιναν στενοί μου φίλοι. Καί οἱ τρεῖς τους γνωστοί ποιητές. Ἤμουν μηδαμινός μπροστά τους. Αὐτό σκεφτόμουν, ὅμως γεννιόταν ἕνας ποιητής μέσα μου. Οἱ πράξεις μου εἶχαν μεταλλαχτεῖ σέ τέχνη. Ἦταν μεγάλη εὐθύνη. Ἡ ποίηση ἀπό δῶ καί ἐμπρός θά ὁδηγοῦσε τά βήματα τῆς ζωῆς μου.

 

02_Ποιήματα

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΙΙ .

Στή δεύτερη ποιητική μου συλλογή, ἀφιερωμένη στή μνήμη τοῦ πατέρα μου, κατάλαβα πώς δέν ἔπρεπε να κάνω πίσω. Ὁτι ἡ τέχνη εἶναι ἕνας διαρκής ἀγῶνας ἐναντίον τῆς ἀσχήμιας πού μᾶς περιτριγυρίζει καί προπάντων ἐναντίον τοῦ ἐγωϊστή ἑαυτοῦ μας. Ὁ ζωγράφος Νίκος Χουλιαρᾶς φιλοτέχνησε τό ἐξώφυλλο.

 

 

 

 

 

03_Η Σμέρνα

Η ΣΜΕΡΝΑ

1978. Εκδόσεις Κέδρος.

Λογοτεχνικά βραδάκια στό σπίτι τοῦ ποιητή Ε.Χ. Γονατᾶ, συντροφιά μέ τό Νίκο Καροῦζο καί τήν ποιήτρια Μελισσάνθη. Στὀ ταβερνάκι δίπλα στήν Ἀκρόπολη παρέα μέ τόν γλυκύτατο Ματθαῖο Μουντέ. Σταδιακά ὁλοκλήρωνα τή «Σμέρνα» στήν Κάτω Κηφισιά, μέ τή συνοδεία τζιτζικιῶν καί τήν ζέστη πού χαλαρώνει τό σῶμα καί ἐλευθερώνει τήν ἔμπνευση.

Ἐκδόθηκε πάλι στον «Κέδρο». Μέ τή Νανά Καλλιανέση καί τόν ποιητή Ε.Χ Γονατᾶ συντροφιά, γνώρισα τυπογράφους πού ἔμειναν στήν ἱστορία τοῦ ἑλληνικοῦ βιβλίου. Ἀπ’ τό μεράκι καί τήν τέχνη τους, μέσα στούς ἀτμούς καί τή μυρωδιά ἀπό τυπογραφικό μελάνι, ξεπήδησαν σχολικές ἀναμνήσεις, πρώτοι ἔρωτες, συγκρούσεις μέ τήν οἰκογένεια.

 

 

04_Ο Ναυαγός

Ο ΝΑΥΑΓΟΣ

Κέδρος 1980.

Ὁ Ναυαγός ἔχει τό χαρακτήρα τοῦ ἀνθρώπου πού θά ναυαγεῖ γιά πάντα καί θά ἐπιζεῖ μόνο καί μόνο γιά νά τοῦ δίνεται ἡ εὐκαιρία νά ξαναναυαγήσει.

Μέ τό καΐκι μισοβουλιαγμένο, βρεγμένος μέχρι τό κόκκαλο ἄραξα στά ρηχά τοῦ λιμανιοῦ τῆς Νάξου. Στά καφενεῖα μέ ἀποκαλοῦσαν «ναυαγό». Ἔτσι μοῦ ἦρθε ἡ ἰδέα νά γράψω τό ὁμότιτλο ποίημα, ἀφήγημα. Μαζί ἡ ἐπιθυμία μου νά χτίσω μικρό οἴκημα σέ ἔρημο ἀκρογιάλι, σέ ἀποικία τοῦ κορμιοῦ καί τῆς ψυχῆς, ἐκεῖ πού ἡ φουσκοθαλασσιά θά παρέσυρε τίς σκέψεις καί τά κρίματά μου, ἀφήνοντας μονάχα λίγη ἀρμύρα στά χείλη.

Τό «Ναυαγό» τόν δούλευα 5 χρόνια, τόν ἔγραψα έντεκα φορές καί τόν ὁλοκλήρωσα μέ τή βοήθεια τοῦ ποιητή Ε.Χ. Γονατᾶ καί τῆς Φραγκίσκης Ἀμπατζοπούλου. Τό ἐξώφυλλο φιλοτέχνησε ὁ Νίκος Μοσχονᾶς ναυπηγός καί φίλος, σχεδιάζοντας τό καΐκι μου, σύντροφο τῆς περιπέτειας καί τῶν ναυαγίων.

 

05_Ποιήματα της κλίνης

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΛΙΝΗΣ.

Κέδρος 1982.

Κάθε φορά πού τελείωνα μία σχέση ἔπρεπε νά τήν ὑμνήσω μέ τόν δικό μου μακάβριο τροπο, συνθέτοντας κάποιου εἴδους ἐπιτύμβιο ἐπίγραμμα στήν πλάκα τοῦ ἔρωτα.

Καλοκαῖρι, παρέα μέ τόν γείτονα ποιητή Ε.Χ. Γονατᾶ ἐπισκεπτόμουν τήν ἔκθεση τοῦ βιβλίου, στό ἄλσος Κηφισιᾶς. Πατῶντας στά βοτσαλάκια ζούσαμε τήν Κηφισιά ὅπως δέν θά τήν ξαναβλέπαμε στό μέλλον. Στήν ἔκθεση συναντοῦσες ἀνθρώπους τῶν γραμμάτων, καλλιτέχνες κάθε εἴδους, μαζί με γείτονες Κηφισιῶτες. Σ’ ἕνα ἀπό τά περίπτερα κάναμε στάση. Ἦταν οἱ  ἐκδόσεις Σταμούλη, μεταφράσεις ἀποκλειστικά τῆς Παλατίνης Ἀνθολογίας. Τά ἑλληνικά ἐπιγράμματα ὅλων τῶν ἐποχῶν. Ὁ Σταμούλης συνεσταλμένος, καθόταν στόν πάγκο του καί μᾶς χαμογελοῦσε.

«Πάρε ἕνα βιβλίο», μοῦ ψιθύρισε ὁ Γονατᾶς . Πρέπει νά τόν ὑποστηρίξουμε.

Ἦταν φτηνές, πρόχειρες ἐκδόσεις, μεταφρασμένες μέ ἀφέλεια καί μέ τόση  άγάπη. Τίς πῆρα ὅλες καί δέν τό μετάνιωσα. Χάρις σ’ αὐτές γεννήθηκαν τά «ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΛΙΝΗΣ».

Τὀ ἐξώφυλλο ἀνήκει πάλι στόν ἀνεπανάληπτο Νίκο Μοσχονᾶ.

 

06_Μνημόσυνο στην ψυχή του Τζων Λέννον

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΤΖΩΝ ΛΕΝΝΟΝ .

Ποιήματα. Ἐκδόσεις Καστανιώτη 1987 .

Πεθαίνει ἡ ἐφηβεία καί γεννιέται ἡ νεανική ζωή. Λονδῖνο καί προκλασσική μουσική πού μυρίζει Μπίτλς .Ὁ θάνατος τοῦ Τζών Λέννον βαρύ πένθος γιά μένα. Ὅπως τοῦ πατέρα καί τῆς μητέρας μου. Μαζί καί ἡ δολοφονία τοῦ Τσέ Γκεβάρρα. Μήπως ἔτσι πεθαίνουν τά ἰδανικά μέσα μας;

Μπορεῖ νά χάθηκαν πρόσκαιρα οἱ νεανικοί χυμοί καθώς ὥριμάζουμε, ὅμως μένει λίγη ὀδύνη γιά νά ἀρμενίσει συντροφιά μας στό Αἰγαῖο.

Ἐξώφυλλο τοῦ Νίκου Μοσχονᾶ.

 

 

07_Ένα ήσυχο σπίτι

ΕΝΑ ΗΣΥΧΟ ΣΠΙΤΙ .

Βιβλιοπωλεῖο τῆς Ἐστίας 1991, Μυθιστόρημα.

Στήν κάτω Κηφισιά ὑπῆρχε ἕνα εγκαταλελειμμένο οἴκημα, ἀπαράμιλλης ὁμορφιάς. Κομψό, ἀέρινο, μινιατούρα ἰταλικοῦ παλάτζιο μέ χρωματιστές τζαμαρίες. Πανω του ἀναπαυόταν ἕνα πελώριο γιασεμί. Τό ἄρωμά του μοῦ ἔδωσε τήν ἔμπνευση γιά τό δεύτερο μου μυθιστόρημα.

Γεγονότα πραγματικά, πόθοι ἀνεκπλήρωτοι ὁδηγοῦν ἕνα συγγραφέα νά καταγράψει κάτι πού θά μποροῦσε νά εἶχε χαθεῖ καί  δέν χάνεται ἀφοῦ μένει στό χαρτί.

Κι αύτό τό κάτι, ἀργότερα διαστέλλεται καί συνδυασμένο μέ περιστατικά τυχαῖα, γίνεται μιά ἀλυσίδα πού δένει τούς κρίκους ἀπό μόνη της καί ζεῖ βασανιστικά τή βαρειά της αἰχμαλωσία.

Τό βιβλίο ὁλοκληρώθηκε μέ τή βοήθεια τῆς λογοτέχνιδος Λίας Γκέσουρα. Τό ἐξώφυλλο φιλοτεχνήθηκε ἀπό τό Νίκο Μοσχανᾶ.

 

 

2_CoverΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ

Ἐκδόσεις Μπρατιώτη, Λεύκωμα 1994.

Μέ τήν ὁλοκλήρωση τοῦ ντοκυμανταίρ «ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ» βρέθηκα μέ πολλές φωτογραφίες πού εἶχα τραβήξει ὅ ἴδιος μαζί μέ τά γυρίσματα. Σκέφτηκα τότε νά ἐκδόσω ἕνα βιβλίο. Οἱ φωτογραφίες δέν ἀρκοῦσαν. Κάθισα λοιπόν μιά βδομάδα, κοντά στό μοναστηράκι τοῦ Αϊ Γιώργη τοῦ Βουνοῦ, παρέα μέ τήν παλιά Ρόλλειφλεξ. Ἐκεῖ ἄκουγα τίς πέρδικες νά λαλοῦν. Αὐτές μοῦ πρόσφεραν τήν ἔμπνευση.

Τό λεύκωμα παρουσιάστηκε πρώτη φορά μαζί μέ τήν ταινία «ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ» στήν Ἑθνική Πινακοθήκη.

Ἐπειτα μεταφρασμένο στά Ἀγγλικά μαζί, βιβλιο καί ταινία, ἔκαναν τό γύρο τῆς Αὐστραλίας μέ δική μου πρωτοβουλία.

 

 

08_ΕΛΕΓΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΤΟΙΜΟΘΑΝΑΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑΕΛΕΓΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΤΟΙΜΟΘΑΝΑΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ.

Βιβλιοπωλεῖο τῆς Ἐστίας. Ποίηση, 1995.

Ἦταν ἡ ἀπάντησή στό «ΝΑΥΑΓΟ» δεκαπέντε χρόνια ἀργότερα, ὅταν τό Αἰγαῖο δέν ἦταν πιά τό ἴδιο. Παρατηρῶντας τήν ἀλλαγή, σκέφτηκα πώς ἔπρεπε πάση θυσία νά τό φωτογραφίσω ποιητικά ὅσο ἦταν ἀκόμη καιρός.

Ἡ «φωτογράφιση» τέτοιου εἴδους συγκρατεῖ κάτι τό συναίσθημα καί τίς εἰκόνες πού προκαλεῖ ἡ ποίηση, ὅταν τά τοπεῖα ἔχουν πλέον ἀλλοιωθεῖ.

Ἡ συλλογή ὁλοκληρώθηκε μέ τή βοήθεια τῆς Λϊας Γκέσουρα. Τό ἐξώφυλλο εἶναι τοῦ Νίκου Μοσχονᾶ.

 

 

 

09_Η ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΚΡΥΦΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥΗ ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΚΡΥΦΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ.

Μυθιστόρημα. Κέδρος. 2004.

Ἕνας χωρισμός σέ σπρώχνει νά τόν συνειδητοποιήσεις πάνω στό χαρτί. Γιά νά λυτρωθεῖς μέχρι νά συναντήσεις τόν ἑπόμενο.

Τό Αἰγαῖο χωρίζει καί ξαναενώνει. Εἶναι ἡ θάλασσα πού δέρνει τό σῶμα, ξυπνῶντας καινούργιους πόθους, προσπαθῶντας νά σβήσει τούς παλιούς. Μάταιος κόπος. Ἡ ἐξιλέωση ἔρχεται μονάχα ὅταν τό κορμί ἔχει κουραστεῖ καί ἡ ψυχή ἔχει πλέον συνθηκολογήσει.

 

 

 

11_Τα Κουφονήσια και η Κέρος

ΤΑ ΚΟΥΦΟΝΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΚΕΡΟΣ.

Ὁδηγός τῶν ὁμώνυμων νησιῶν, Ἐκδόσεις  Μπρατιώτη.

Μνῆμες ἀνθρώπων ἀγαπημένων, νησιῶτες ἀπλοί σοφοί. Φωτογραφίες σπάνιες, μαζί μέ τήν ξενάγηση μέσα άπό στήν ἱστορία καί τό θρύλο. Αὐτό πού κατέγραψα στό βιβλίο εἶναι τό Αἰγαῖο πού δέν θέλει νά ξεχάσει.

 

 

«Ανατολία», ΑΝΑΤΟΛΙΑ001 book Νίκος Καρακώστας

Η «Ανατολία» είναι μία ωδή στις χαμένες πατρίδες. Σε ένα κόσμο που αλλάζει ο Νίκος Καρακώστας επιχειρεί μία βουτιά στη μνήμη. Ανασύρει λέξει, ήχους και εικόνες από ένα παρελθόν που αποτελεί μέρος του συλλογικού υποσυνείδητου και της αισθητικής μιας χώρας που ανέκαθεν ακροβατούσε στο μεταίχμιο Ανατολής και Δύσης.
Η «Ανατολία» είναι ένα έργο σε δύο μέρη που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Παρουσίαση» τον Απρίλιο του 2013.  Μία ποιητική συλλογή του Νίκου Καρακώστα από νέα και παλαιότερα κείμενα και ένα μουσικό CD σε ποίηση και μουσική του ιδίου. Κοινός τόπος και τα για τα δύο έργα του «Ανατολία», είναι η αναμέτρηση του δημιουργού με τις αισθητικές του ρίζες και το αινιγματικό παρόν.